Telepainture tropic

Nu zijn we gearriveerd, ieders zijn kamer, geen last van ons materiaal gezeul meer, niet verplicht op restaurant vermits Vumi thuis voor ons kookt als we dat 's morgens vragen.
Eens je in een cartier met iemand van de buurt rondloopt laat iedereen u vanzelfsprekend gerust, en kan je rustig even hard rondkijken als er naar ons wordt gekeken. Toch iets om aan te wennen om voortdurend bekeken te worden als in een zoo, op straat lopen wij wuivend en begroetend rond als een paus.

26/01/2008

Checken espace culturel des Béjarts, de plek waar ik vorig jaar met David Bovée via KVS de spin heb gemaakt (Solar Powerd Invention Ndule). Het klikte vorig jaar fantastisch tussen ons en nu opnieuw met de Timecircussers, het is een goeie bende en een goeie plek om te werken. Hier zal het eerste optreden van Think Of One King Sasha doorgaan. Het is de voorlaatste dag dat Kenz nog in het land is, hij vertrekt morgen avond naar Belgie voor twee maanden met een circus, zeer jammer, hij was mijn beste contact hier, we praten nog wat over de lokatie en blijkt dat ze van plan zijn om een bar te bouwen op termijn, een grote frigo is net aangeschafd.
Onze handen jeuken hier ondertussen reeds een beetje dus kunnen wij hier misschien een barconstructie bouwen tegen de avond van het optreden , op die manier is dit meteen geintroduceerd en kunnen wij wat concreet spelen.

Fijn plan, het wordt hier donker en te voet naar huis is niet echt interessant zeggen ze ons vermits we langs een militair kamp moeten. Van de mensen hier heb ik nog nix aggressie of negativiteit ten opzichte van ons ervaren, er is slechts één klasse die we moeten vermijden, dat zegt iedereen en het is zeer voelbaar: diegene die een uniform dragen zijn hier in Congo onbetrouwbaar. Dus nemen we onze eerste taxi brousse, een behoorlijke belevenis, trekken en duwen, roepen en schreeuwen, instappen uitstappen tot we in de juiste camionet zitten die ons thuis afzet. Hoe je te weten komt welk busje naar waar gaat is mij momenteel nog een raadsel, iedereen staat langs de wegen met handen en vingers gebaren te doen, sommige co piloten roepen vanalles, dus er moet wel een systeem in zitten.

Na een heerlijke maaltijd thuis ga ik met Seba nog even een blok rond om in de club Brancher (waaronder ik nu zit te schrijven) nog its te gaan drinken, Yannick vraagt ons met aandrang om niet alleen te gaan naar daar en Roland mee te vragen, hij is karate specialist en bekend in de buurt. Het is een fantastisch zicht, één zijde van de dansvloer is een enorme spiegel en iedereen bekijkt zich terwijl de heupen zwieren.