We kozen voor de style Ambiance de la Rue, serveurs, serveuses, met plateaus op het hoofd (achteraf bleek dat bovendien de enige effectieve methode om met een volle plateau aan de andere kant van de zaal te raken om aldaar te kunnen bedienen)
We bouwden elks een mobiele serveerwagen, geïnspireerd op de vele ambulante shops van de straten van Kinshasa. Sebastiaan, begaf zich met Féli, een ferme Afrikaanse naar de hektische Zandu om alle ingredienten voor de receptie bijeen te onderhandelen. Bram Soli ging het servies huren.
Het Menu was puur inheems, met enkele Europese toetsen.
Als openingscoctail caiperinha en daarna lekkere fruitCeresdrankjes
Maniokchips
(gedragen op het hoofd in een kap van een ventilator)
Nootjes
toostjes met Lembika
(pompoenpittenmeel, gemengd met cossa cossa (gedroogde minigarnaaltjes, gestoomd in pakketjes van grote maniokbladeren)
toostjes met guacamole
gefrituurde beignets met MWAMBA
(verse pindakaas)
gebakken bananen
gekookte eieren
FUFU
(maniokmeel gemengd met water, de Afrikaanse PATAT)
kokosnoten
fruitprikkers met Ananas, Papaya, banaan
Maracuja's
gekaramelliseerde pindanotenbollekes
Gedurende 4 dagen bricoleren op het overdekte terras, met recup en betonyzers, naast les Peintres Populaires, die achter le Théatre du Zoo hun atelierbarakjes hebben en werkten aan tableaus over België, Karikaturale schilderijen over de conflicten tussen Wallonië en Vlaanderen, enzo..., in de hoop een goede slag te slaan op die heugelijke dag.
De morgen zelf begon met een stortbui, een algemeen aanvaard excuus in Kinshasa om enkele uren te laat te komen (want het 'communaal' vervoer zit dan ramvast in de moddeputten in het wegdek), dus de helft van onze equippe kwam om 10 uur inplaats van 8 uur aangewandeld.
Enkelen lieten het afweten, maar er dienden zich evenveel nieuwe krachten spontaan aan. Onze ploegbestond uit 3 mamma's, die kookten op de kleinen carbonvuurtjes, gemaakt van olievaten, 3 afwassers, waaronder een jochie van 11 en een ploeg van 8 serveurs, waaronder enkele actrices en acteurs en 2 proffesionele eierdragers van de straat geplukt.
Zij lopen met torenhoge kartons gekookte eieren op het hoofd, een acrobatische kunde en ze pellen op een elegante manier de eitjes voor hun klanten. Tot slot nog een 2 tal mensen voor assistentie in de keuken.
Het was een goede start, maar vanaf het duidelijk werd dat er gratis hapjes de ronde gingen werd onze keuken en ons personeel overspoeld door ongeduldige gulzigaards, zodat we op een inventieve manier ons moesten handhaven tussen de ontstane chaos om de genodigden te bedienen.
Een echte vuurdoop.
0 reacties:
Een reactie plaatsen